

D3827

།[་@#། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤཱུནྱ་ཏཱ་སཔྟི་ཀཱ་རི་ཀཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གནས་པའམ་སྐྱེ་འཇིག་ཡོད་མེད དམ།།དམན་པའམ་མཉམ་དང་ཁྱད་པར་ཅན། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་སྙད་དབང་གིས། །གསུང་གི་ཡང་དག་དབང་གིས་མིན། །བདག་མེད་བདག་མེད་མིན་བདག་དང་། །བདག་མེད་མིན་པས་བརྗོད་འགའ་མེད། །བརྗོད་བྱ་མྱ་ངན་འདས་དང་མཚུངས། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ སྟོང་།།གང་ཕྱིར་དངོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་འམ། །སོ་སོ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡོད་མིན་དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཡིན། །ཡོད་ཕྱིར་ཡོད་པ་སྐྱེ་མིན་ཏེ། །མེད་ཕྱིར་མེད་པ་སྐྱེ་མ་ཡིན། །ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱིར་ཡོད་མེད་མིན། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་ གནས་འགག་མེད།།གང་ཞིག་སྐྱེས་དེ་བསྐྱེད་བྱ་མིན། །མ་སྐྱེས་པ་ཡང་བསྐྱེད་བྱ་མིན། །སྐྱེས་པ་དང་ནི་མ་སྐྱེས་པའི། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡང་བསྐྱེད་བྱ་མིན། །འབྲས་བུ་ཡོད་པས་འབྲས་ལྡན་རྒྱུ། །རྒྱུ་མིན་དང་མཚུངས་མེད་པ་ཡང་། །མེད་དེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མིན་མཚུངས། །ཡོད་མིན་ མེད་པའང་མིན་ན་འགལ།།དུས་གསུམ་རྣམས་སུ་འཐད་མ་ཡིན། །གཅིག་མེད་པར་ནི་མང་པོ་དང་། །མང་པོ་མེད་པར་གཅིག་མི་འཇུག་།དེ་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བའི། །དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན། །རྟེན་འབྱུང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གང་། །སྡུག་བསྔལ་འབྲས་ཅན་ དེ་མ་སྐྱེས།།སེམས་གཅིག་ལ་ཡང་མི་འཐད་ཅིང་། །དུ་མ་ལ་ཡང་འཐད་མ་ཡིན། །རྟག་མིན་མི་རྟག་མིན་བདག་དང་། །བདག་མིན་གཙང་མིན་མི་གཙང་མིན། །བདེ་མིན་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་མེད། །དེ་མེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ལས། །སྐྱེས་པའི་ མ་རིག་མིན་སྲིད་ལས་།།དེ་མེད་འདུ་བྱེད་མི་འབྱུང་ཞིང་། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །མ་རིག་འདུ་བྱེད་མེད་མི་འབྱུང་། །དེ་མེད་འདུ་བྱེད་མི་འབྱུང་ཞིང་། །ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མ་གྲུབ་ཡིན། །གང་ཞིག་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས། །མ་གྲུབ་དེ་ གཞན་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད།།དེ་ཕྱིར་གཞན་ལས་གྲུབ་པ་ཡིས། །རྐྱེན་གཞན་དག་ནི་སྐྱེད་བྱེད་མིན། །ཕ་ནི་བུ་མིན་བུ་ཕ་མིན། །དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མེད་མིན་ལ། །དེ་གཉིས་ཅིག་ཆར་ཡང་མིན་ལྟར། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དེ་བཞིན་ནོ།

梵语：Śūnyatā-saptikā-kārikā-nāma
藏语：空性七十颂
顶礼文殊童子！
住或生灭有无，
低劣或平等与殊胜，
诸佛依世俗言说，
而非依真实义理。
无我非无我与我，
及非无我皆不可说，
所诠如同涅槃性，
诸法自性本为空。
由于一切诸法之，
自性因缘和合或，
个别一切诸法中，
皆无故此即为空。
有故有法不生起，
无故无法不生起，
性相违故非有无，
无生故无住与灭。
已生者非所生法，
未生者亦非所生，
已生及与未生法，
正生时亦非所生。
果若有则有果因，
等同非因无果者，
于彼亦同非因性，
非有非无则相违。
三时中皆不应理，
无一则多不得成，
无多则一不得立，
是故缘起诸法性，
皆无相而为体性。
缘起十二支诸法，
苦果性故无生起。
于一心中不应理，
于多心中亦非理。
非常非无常与我，
非我非净及不净，
非乐亦非是苦故，
是故颠倒皆非有。
彼无故四颠倒中，
所生无明不得有，
彼无诸行不生起，
余支亦复皆如是。
无明诸行无不生，
互为因故此二者，
自性本来未成就。
若法自性未成就，
彼何能生于他法，
是故他缘所成就，
诸缘不能生他法。
父非子亦子非父，
彼二互不相离存，
二者非是同时有，
十二支分亦如是。

།ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ཡུལ་བརྟེན་པའི། །བདེ་སྡུག་ དང་དེའི་ཡུལ་མེད་པ།།དེ་བཞིན་གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ན་། །གང་ཞིག་རྟེན་འབྱུང་དང་འདིའང་མེད། །གལ་ཏེ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས། །མེད་ན་དམན་མཉམ་ཁྱད་འཕགས་དང་། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་ནི་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །རྒྱུ་ལས་ཀྱང་ནི་མངོན་འགྲུབ་མིན། །རང་བཞིན་གྲུབ་ན་རྟེན་འབྱུང་གི། ། དངོས་པོ་མེད་འགྱུར་མ་བརྟེན་ན། །རང་བཞིན་མེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དངོས་པོ་ཡོད་དང་དངོས་མེད་ཀྱང་། །མེད་ལ་རང་དངོས་གཞན་དངོས་སམ། །དངོས་མེད་འགྱུར་བ་ག་ལ་ཞིག་།དེ་ན་རང་དངོས་གཞན་དངོས་དང་། །དངོས་མེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ དངོས་པོ་སྟོང་ཡིན་ན།།འགག་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ། །གང་ལ་འགག་ཅིང་གང་ལ་སྐྱེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཅིག་ཅར་མེད་། །དངོས་མེད་མེད་ན་དངོས་པོ་མེད། །རྟག་ཏུ་དངོས་པོའང་དངོས་མེད་འགྱུར། །དངོས་མེད་མེད་པར་དངོས་མི་སྲིད། །དངོས་ པོ་མེད་པར་དངོས་མེད་མིན།།རང་ལས་མིན་ཞིང་གཞན་ལས་མིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་མེད་ན། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་དངོས་མེད་ན་། །ཡོད་པ་ཉིད་ན་རྟག་ཉིད་དང་། །མེད་ན་ངེས་པར་ཆད་ཉིད་ཡིན། །དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེ་གཉིས་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་མིན། །རྒྱུན་གྱིས་ཕྱིར་ ན་འདི་མེད་དེ།།རྒྱུ་བྱིན་ནས་ནི་དངོས་པོ་འགག་།སྔར་བཞིན་འདི་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་། །རྒྱུན་ཆད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྐྱེ་འཇིག་བསྟན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ལམ་བསྟན་མ་ཡིན་སྟོང་ཉིད་ཕྱིར། །འདི་དག་ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་རུ། །མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་ འགག་མེད་ཡིན་ན།།ཅི་ཞིག་འགགས་པས་མྱ་ངན་འདས། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྐྱེ་མེད་ཅིང་། །འགག་མེད་གང་དེ་ཐར་མིན་ནམ། །གལ་ཏེ་འགག་ལས་མྱ་ངན་ཆད། །གལ་ཏེ་ཅིག་ཤོས་ལྟར་ན་རྟག་།དེ་ཕྱིར་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག་།མྱ་ངན་འདས་པར་རུང་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འགོག་ པར་འགའ་གནས་ན།།དངོས་པོ་ལས་གཞན་དེ་ཡོད་འགྱུར། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་འདི་མེད་ལ། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་དེ་ལས་མེད། །མཚན་གཞི་ལས་གཞན་མཚན་ཉིད་ལས། །མཚན་གཞི་གྲུབ་པར་རང་མ་གྲུབ། །ཕན་ཚུན་ལས་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། །མ་གྲུབ་མ་གྲུབ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །འདིས་ ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་།།ཚོར་དང་ཚོར་བ་པོ་སྩོགས་དང་། །ལྟ་པོ་བལྟ་བྱ་སྩོགས་ཅིའང་རུང་། །དེ་ཀུན་མ་ལུས་བཤད་པ་ཡིན། །གནས་མེད་ཕན་ཚུན་ལས་གྲུབ་དང་། །འཆོལ་ཕྱིར་རང་ཉིད་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་དུས་གསུམ་ནི། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་རྟོག་པ་ཙམ། །གང་ ཕྱིར་སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་།འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་འདི་གསུམ་མེད། །དེ་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཉིད་མ་ཡིན། །འདུས་མ་བྱས་ལའང་ཅུང་ཟད་མེད། །མ་ཞིག་མི་འཇིག་ཞིག་པའང་མིན། །གནས་པ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མི་གནས་པ་ཡང་གནས་མ་ཡིན། །སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ མ་སྐྱེས་མིན།།འདུས་བྱས་དང་ནི་འདུས་མ་བྱས། །དུ་མ་མ་ཡིན་གཅིག་མ་ཡིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །མཚམས་འདིར་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་འདུས། །བཅོམ་ལྡན་བླ་མས་ལས་གནས་དང་། །ལས་བདག་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་། །སེམས་ཅན་རང་གི་ལས་ དང་ནི།།ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་གསུངས། །ལས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་གསུངས་ཏེ། །མ་སྐྱེས་གང་དེ་ཆུད་མི་ཟ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་བདག་འཛིན་སྐྱེ། །དེ་བསྐྱེད་འཛིན་དེའང་རྣམ་རྟོག་ལས། །གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད། །དེ་སྐྱེས་ལུས་ནི་རྟག་པར་འགྱུར། །ལས་ཀྱང་སྡུག་ བསྔལ་རྣམ་སྨིན་ཅན།།མི་འགྱུར་དེ་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འགྱུར། །ལས་ནི་རྐྱེན་སྐྱེས་ཡོད་མིན་ཞིང་། །རྐྱེན་མིན་ལས་སྐྱེས་ཅུང་ཟད་མེད། །

如同梦境所依的苦乐及其境皆无，同样依于何者时，何者缘起及此亦无。
若诸事物以自性无，则劣等胜及种种性皆不成立，从因亦不显现成就。
若自性成立则缘起之事物不存在，若无所依则何来无自性？事物有与事物无亦无，于无中自体他体或无体何来转变？因此自体他体及无体皆是颠倒。
若事物是空，则无灭亦不生，于本性空中，何处灭何处生？事物与无体不能同时存在，若无体不存在则事物不存在，恒时事物亦成无体，无无体则事物不可能，无事物则非无体。
非从自生亦非从他生，如是则彼不存在时，无事物亦无无体，若有则是常性，若无则定是断性，若有事物则成彼二，是故不应承许事物。
因相续故此不存在，因给予后事物即灭，如前此亦不成立，且将成为相续断绝。
佛陀非为显示生灭而说法，因为是空性故，此等互相违背，所见是从颠倒而来。
若无生灭，何者灭尽而成涅槃？自性无生且无灭者，彼非解脱耶？若从灭而得涅槃，若是另一边则成常，是故有体无体二者，不应成为涅槃。
若住于某灭，则彼应异于事物而有，因无事物故此不存在，因无事物故彼亦不存在。
所相异于能相，所相不能自成，互相亦不成立，未成立者不能成立未成立。
此说明因与果，受与受者等，见者所见等任何，彼等一切无余。
无住处互相成立及错乱故，因自身不成立故，因无事物故三时不存在，唯是分别。
因为生住灭，此三有为相不存在，是故非有为性，于无为亦毫无所有。
未坏者不坏已坏亦非，住者非住，不住者亦非住，已生不生未生非。
有为与无为，非多非一，非有非无非亦有亦无，此处摄一切种种。
世尊上师说业处及业主、业果与众生自业及诸业不失。
说诸业无自性，未生者彼不失，从彼又生我执，所生彼执亦从分别。
若业有自性，则所生身成常，业亦成苦报，是故成为我。
业非缘生有，非缘所生业亦无少许。

རྐྱེན་མིན་ལས་སྐྱེས་ཅུང་ཟད་མེད། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྨིག་རྒྱུ་མཚུངས། །ལས་ནི་ཉོན་མོངས་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །ཉོན་མོངས་འདུ་བྱེད་ལས་བདག་ཉིད། ། ལུས་ནི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །གསུམ་ཀའང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ལས་མེད་ན་ནི་བྱེད་པོ་མེད། །དེ་གཉིས་མེད་པས་འབྲས་བུ་མེད། །དེ་མེད་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་མེད། །དེ་བས་དངོས་པོ་དབེན་པ་ཡིན། །ལས་ནི་སྟོང་པར་ཡང་དག་པའི་། །ཤེས་ན་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ། ལས་ནི་འབྱུང་སྟེ་དེ་མེད་ན། །ལས་ལས་འབྱུང་གང་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནི་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ། །སྤྲུལ་པ་དེ་ཡིས་སླར་ཡང་ནི། །སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་གྱུར་པ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྤྲུལ་སྟོང་། །སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ པ་སྨོས་ཅི་དགོས།།གཉིས་པོ་མིང་ཙམ་ཡོད་པ་ཡང་། །གང་ཅིའང་རུང་སྟེ་རྟོག་པ་ཙམ། །དེ་བཞིན་བྱེད་པོ་སྤྲུལ་དང་མཚུངས། །ལས་ནི་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་དང་མཚུངས། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་གང་ཅུང་ཟད། །ཡོད་པ་དེ་དག་རྟོག་པ་ཙམ། །གལ་ཏེ་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད། །མྱང་ འདས་བྱེད་པོ་ལས་ཀྱང་མེད།།གལ་ཏེ་མེད་ན་ལས་བསྐྱེད་པ། །འབྲས་བུ་སྡུག་དང་མི་སྡུག་མེད། །ཡོད་ཅེས་པ་ཡོད་མེད་ཅེས་ཡོད་། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་དེ་ཡང་ཡོད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིས། །གསུངས་པ་རྟོགས་པར་སླ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ནི་རང་འབྱུང་ བཞིན།།གཟུགས་དེ་འབྱུང་ལས་འབྱུང་མ་ཡིན། །རང་ལས་བྱུང་མིན་མ་ཡིན་ནམ། །གཞན་ལས་ཀྱང་མིན་དེ་མེད་ཕྱིར། །གཅིག་ལ་བཞི་ཉིད་ཡོད་མིན་ཅིང་། །བཞི་ལའང་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པས། །གཟུགས་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི། །རྒྱུར་བྱས་ནས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཤིན་ཏུ་མི་འཛིན་ཕྱིར་ དེ་མེད།།རྟགས་ལས་ཤེ་ན་རྟགས་དེའང་མེད། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། །རྟགས་མེད་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་བློ་དེས་གཟུགས་འཛིན་ན། །རང་གི་རང་བཞིན་ལ་འཛིན་འགྱུར། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པས་ཡོད་མིན་པས། །ཡང་དག་གཟུགས་མེད་ཇི་ལྟར་འཛིན། །ཇི་སྐད་བཤད་གཟུགས་ སྐྱེས་པའི་བློའི།།སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་མི་འཛིན། །འདས་དང་མ་འོངས་གཟུགས་ཀྱི་ནི། །དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གང་ཚེ་ནམ་ཡང་ཁ་དོག་དང་། །དབྱིབས་དག་ཐ་དད་ཉིད་མེད་པས། །དེ་དག་ཐ་དད་འཛིན་ཡོད་མིན། །གཟུགས་དེ་གཅིག་ཏུའང་གྲགས་པ་མིན། །མིག་བློ་མིག་ལ་ཡོད་མིན་ཏེ། ། གཟུགས་ལ་ཡོད་མིན་པར་ན་མེད། །གཟུགས་དང་མིག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ། །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལོག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མིག་བདག་མིག་མཐོང་ན། །དེ་གཟུགས་མཐོང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་མིག་དང་གཟུགས་བདག་མེད། །སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་མའང་དེ་བཞིན་ནོ། །མིག་ནི་རང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །དེ་ནི་གཞན་བདག གིས་ཀྱང་སྟོང་།།གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་སྟོང་པ་སྟེ། །སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་མའང་དེ་བཞིན་ནོ། །གང་ཚེ་གཅིག་རེག་ལྷན་ཅིག་འགྱུར། །དེ་ཚེ་གཞན་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད། །སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་མི་སྟོན་ལ། །མི་སྟོང་པ་ཡང་རྟེན་མི་བརྟེན། །ངོ་བོ་མི་གནས་ཡོད་མིན་པས། །གསུམ་འདུས་པ་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ།

无有丝毫非缘而生，诸行如幻化，如同乾闼婆城与海市蜃楼相似。业以烦恼为因，烦恼与行为以我为本，身以业为因，三者皆以自性空。
无业则无作者，二者皆无则无果，无果则无受用，是故诸法皆空。
若能如实了知业空，则能见实相，业虽生起，若无彼业，则无业所生。
如同世尊如来，以神通幻化变现，彼所化现复又，变现其他化身，如是如来所化空，何况化现所化。二者唯有名相，一切皆是分别。
如是作者如幻化，业如幻化所化，自性本空一切法，彼等唯是分别。
若业有自性，涅槃作者业皆无。若无则业所生，善恶诸果皆无。有说有无说无，有与无说亦有。
诸佛密意所说，非易能够了知。若色有自性，彼色不从大种生。
岂非不从自生，亦非从他生故。一中无四性，四中亦无一性，色以四大种，为因如何有。
极不可取故无，若谓相故有彼相亦无。从因缘所生故，无相亦不应理。
若彼心能取色，应取自性相。缘生故非有，真实无色如何取。
如前所说色生心，刹那刹那不能取。过去未来色，如何能了知。
若时色与形，无有差别性，彼等无异取，色亦非一相。
眼识非住眼，非住色亦非中间住。依色眼缘起，遍计皆颠倒。
若眼自见眼，云何能见色。是故眼色无我，余处亦如是。
眼以自性空，亦以他性空。色亦如是空，余处亦如是。
若时一触俱起，尔时余皆空。空或不空不显，不空亦无所依。
自性不住故非有，三和合亦不存在。

།དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རེག་མེད་ པས།།དེ་ཚེ་ཚོར་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ནང་དང་ཕྱི་ཡི་སྐྱེ་མཆེད་ལ། །བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་ཤེས་ནི། །སྨིག་རྒྱུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྟོང་། །རྣམ་ཤེས་ཤེས་བྱ་ལ་བརྟེན་ནས་། །འབྱུང་ལ་ཤེས་བྱ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཤེས་བྱ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་མེད། །ཐམས་ཅད་ མི་རྟག་ཡང་ན་ནི།།མི་རྟག་པ་ཡང་རྟག་པ་མེད། །དངོས་པོ་རྟག་དང་མི་རྟག་ཉིད། །འགྱུར་ན་དེ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་།རྐྱེན་ལས་ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་དངོས། །འབྱུང་ཕྱིར་ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་ཆགས་ཤིང་། །དེ་ལ་ཞེ་ སྡང་དེ་ལ་རྨོངས།།དེ་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱེད། །རྟོག་དེའང་ཡང་དག་ཉིད་དུ་མེད། །བརྟག་བྱ་གང་དེ་ཡོད་མ་ཡིན། །བརྟག་བྱ་མེད་རྟོག་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་བརྟག་བྱ་རྟོག་པ་དག་།རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་།བཞི་ལས་བྱུང་བའི་མ་རིག་མེད། །དེ་མེད་ན་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས། ། མི་འབྱུང་ལྷག་མའང་དེ་བཞིན་ནོ།

由于自身无法触及，当时便无有感受。依靠内外诸处，识才得以生起。因此，识如同阳焰幻化般空无。
识依靠所知而生起，然所知实不存在。因为无有所知和能知，故而能知者亦不存在。
一切皆无常，或者说无常性亦无有常性。若事物成为常与无常，如此怎么可能存在。
由于颠倒因缘而生起贪欲、嗔恨、愚痴等实体，对于可爱与不可爱之境。因此贪欲、嗔恨、愚痴自性本不存在。
因为对彼生贪著，对彼生嗔恨，对彼生愚痴。因此为分别念所生，而此分别于真实中亦不存在。
所观察对象本不存在，无有所观察则观察何来？因此所观察与能观察，因缘所生故为空性。
通过了悟真实义，则无有从四种颠倒所生之无明。若无彼无明，则诸行不生，余者亦复如是。

།གང་གང་ལ་བརྟེན་སྐྱེ་བའི་དངོས། །དེ་དེ་མེད་པས་དེ་མི་སྐྱེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་དང་། །འདུས་མ་བྱས་འདི་མྱ་ངན་འདས། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དངོས་པོ་རྣམས། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་སྟོན་པས་མ་རིག་གསུངས། །དེ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས འབྱུང་།།དངོས་པོ་སྟོང་པར་དེ་རྟོགས་ནས་། །ཡང་དག་མཐོང་ཕྱིར་རྨོངས་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་མ་རིག་འགོག་པ་ཡིན། །དེ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འགག་།འདུ་བྱེད་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སྐྲ་ཤད་དང་། །དབུ་བ་ཆུ་བུར་སྤྲུལ་པ་དང་། །རྨི་ལམ་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་མཚུངས། ། དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་ སྟོང་པས་ན།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཚུངས་མེད་པས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདི། །དངོས་པོ་རྣམས་སུ་ཉེ་བར་བསྟན། །དམ་པའི་དོན་ནི་དེར་ཟད་དེ། །འཇིག་རྟེན་དོར་བྱས་ཐ་སྙད་དག་།སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བརྟེན་བརྟག་མཛད། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས་བསྟན་ མི་འཇིག་ཅིང་།།ཡང་དག་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་ཆོས་བསྟེན་མེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་རིག་པས། །དེ་ལས་དྲི་མེད་བརྗོད་པ་འདི་ལས་སྐྲག་།འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འབྱུང་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ཚུལ་འདི་མི་འགོག་ཅིང་། །གང་བརྟེན་རང་བཞིན་མེད་པས་དེ། །ཇི་ལྟར་ཡོད་འགྱུར་དེ་ཉིད་ངེས། །དད་ལྡན་དེ་ ཉིད་ཆོས་ལ་བརྩོན།།ཚུལ་འདི་རིགས་པས་རྗེས་དཔོགས་གང་། །བརྟེན་མེད་ཆོས་འགལ་བརྟན་པ་ཡི། །སྲིད་དང་སྲིད་མིན་སྤངས་ནས་ཞི། །འདི་དག་རྐྱེན་འདི་ལས་རིགས་ནས། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་ཀུན་ལྡོག་དེས། །ཆགས་རྨོངས་ཁོང་ཁྲོ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །མ་གོས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ། །སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་ ་@#།

任何依靠何物而生起的事物，若无彼物则彼不生。有为法与无为法，有法与无法，此即涅槃。
从因缘所生诸事物，若执为真实存在者，佛说此为无明所致，由此生起十二因缘。
若能了知诸法性空，因见真实故不愚痴，此即是为无明灭尽，由此十二因缘灭尽。
诸行如同乾闼婆城，如幻如阳焰如发丝，如泡如水泡如化现，如梦如旋火轮无异。
一切诸法本性空故，无与伦比如来宣说，此缘起法之道理，显示于诸事物之中。
胜义谛义唯此而已，世间言说诸种差别，一切圆满正等觉者，世尊依此而作观察。
宣说世间法不坏，而实无有法可依，如来所说无明者，由此无垢说生畏。
此依彼生如是理，不违世间之常规，所依自性本空故，如何能有真实性。
具信精进求法者，以理推究此道理，无依违法坚固者，舍离有无得寂静。
了知此等从缘起，邪见网罗皆退却，断除贪痴与嗔恚，无染获得般涅槃。
《七十空性论》偈颂

D3828

།བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ལོ་ཙྪ་བ་གཞོན་ནུ་མཆོག་དང་། སྙན་དར་མ་གྲགས་དང་ཁུའི་འགྱུར་དག་ལས་དོན་དང་ཚིག་བཟང་དུ་བྲིས་པའོ།།[་]@#། །རྩོད་པ་བཟློག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། @#། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བི་གྲ་ཧ་བྱ་བརྟ་ནི་ཀཱ་རི་ཀཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རྩོད་པ་བཟློག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཀུན་ལ་ཡོད་མིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད། །རང་བཞིན་བཟློག་པར་མི་ནུས་སོ། །འོན་ཏེ་ཚིག་དེ་རང་བཞིན་བཅས། །ཁྱོད་ཀྱི དམ་བཅའ་སྔ་མ་ཉམས།།མི་འདྲ་ཉིད་དེ་དེ་ཡིན་ན། །ཁྱད་པར་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པར་གྱིས། །དེ་སྒྲ་མ་འབྱིན་ལྟ་བུའོ་ཞེས། །ཁྱོད་བློ་སེམས་ན་དེ་མི་འཐད། །འདི་ལ་སྒྲ་ནི་ཡོད་པ་ཡིས། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཟློག་ཡིན། །འགོག་པའི་འགོག་པའང་དེ་ལྟ་ཞེས། །འདོད་ན་དེ་ཡང་ བཟང་མིན་ཏེ།།ཁྱོད་ཀྱི་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་ལས། །དེ་ལྟར་སྐྱོན་ཡོད་ངེད་ལ་མེད། །རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་། །དངོས་རྣམས་དམིགས་ནས་ཟློག་བྱེད་པ། །གང་གིས་དངོས་རྣམས་དམིགས་འགྱུར་པ། །མངོན་སུམ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན། །རྗེས་དཔག་ལུང་དང་དཔེར་འཇལ་དང་། །རྗེས་དཔག་ ལུང་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་།།དཔེས་བསྒྲུབ་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ལན་བཏབ་པོ་། །སྐྱེ་བོ་ཆོས་ཀྱི་གནས་སྐབས་མཁས། །དགེ་བ་དག་གི་ཆོས་རྣམས་ལ། །དགེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ནི། །སེམས་ཤིང་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་། །གང་དག་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཆོས། །ཆོས་ཀྱི་ གནས་སྐབས་གསུངས་དེ་རྣམས།།ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད། །རང་བཞིན་ངེས་འབྱིན་མིན་ལ་སོགས། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད། །རང་བཞིན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་། །མིང་ཡང་དེ་བཞིན་མེད་འགྱུར་ཞིང་། །གཞི་མེད་མིང་ནི་མེད་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རང་བཞིན་ཡོད་མོད་ཀྱི། །དེ་ནི་ ཆོས་རྣམས་ལ་མེད་ན།།དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྤངས་པ་ཡི། །རང་བཞིན་གང་དེ་བསྟན་པར་རིགས། །གང་ཕྱིར་ཁྱིམ་ན་བུམ་པ་མེད། །ཅེས་བྱའི་འགོག་པ་ཡོད་ཉིད་ལ། །མཐོང་བ་དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་ཡང་། །འགོག་འདི་ཡོད་ལ་རང་བཞིན་ཡིན། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་དེ་མེད་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་འདིས་ཅི་ཞིག་ དགག་།ཚིག་མེད་པར་ཡང་མེད་པ་ཡི། །འགོག་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨིག་རྒྱུ་ལ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ཞེས་ལོག་འཛིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོད་མིན་ལ། །ལོག་པར་འཛིན་པ་འགོག་བྱེད་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འཛིན་པ་དང་། །གཟུང་དང་དེ་ཡི་འཛིན་པོ་དང་། །འགོག་དང་འགོག་བྱ་འགོག་པ་པོ། །དེ་དྲུག་ཡོད པ་མ་ཡིན་ནམ།།ཅི་སྟེ་འཛིན་པ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །གཟུང་མེད་འཛིན་པ་པོ་མེད་ན། །འོ་ན་འགོག་དང་དགག་བྱ་དང་། །འགོག་པ་པོ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འགོག་དང་དགག་བྱ་དང་། །འགོག་པ་པོ་ཡང་ཡོད་མིན་ན། །དངོས་པོ་ཀུན་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཁྱེད་ལ་གཏན་ཚིགས་མི་ འགྲུབ་སྟེ།།རང་བཞིན་མེད་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས། །གལ་ཏེ་ཡོད་དེ་ཁྱོད་དོན་དེ། །གཏན་ཚིགས་མེད་ཕྱིར་འགྲུབ་མི་འཐད། །ཁྱོད་ལ་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་ཡང་། །རང་བཞིན་བཟློག་པ་གྲུབ་ཡིན་ན། །ང་ལའང་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་ནི། །རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ། །ཅི་སྟེ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་ན་དངོས། །རང་ བཞིན་མེད་ཅེས་བྱ་མི་འཐད།།སྲིད་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི། །དངོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

圣者龙树菩萨所造圆满。由译师年轻胜和年达玛扎及库的译本中，选取义理和词句优美者记录。
